اندر مانذ و « 1 » ببوسذ و اين افزونيها اندر وى بديد آيذ ( f . 329 ) و از همه بتر آن بوذ كه با حليل نزديك بوذ يعنى بقضيب « 2 » كى اكر بريذه شوذ بيم آن بوذ كى راه كدر بول بكيرذ و آنك سوى بشت [ بوذ ] « 3 » سخت بذ نبوذ و آنك اندرون مقعد بوذ بتر از ان بوذ كى بيرون « 4 » مقعد « 4 » . بدانك « 5 » بديذ بوذ مر حس ما را و آنك « 5 » اعمى بوذ اكر درد نكند هيج زيان ندارذ و با وى هيج « 6 » نبايذ كاويذن و باز اكر سخت بوذ و درد كند خون بايذ بركرفتن از باسليق و « 7 » بر وى نهد « 7 » سير يا بياز خام يا آب كليم‌شوى تا ورا سولاخ كند و خون بروذ « 8 » و درد كم شوذ و اكر خون نيايذ زهره كاو را بكيرذ و با فلار بكوبذ و برنهذ و صبر كند تا خون بيرون ايذ يا بمرهم « 9 » باسليقون بيرزد و زنكار بيفزايذ و برنهذ تا خون بكشايذ و بيش از ان فصد كنذ از باسليق . و اكر « 10 » اين بواسير اندرون مقعد بوذ كبّه حجام برنهذ و بمكد تا مقعد باشكونه كردذ و بيرون آيذ « 11 » و باسور بديد آيذ و « 11 » آنكاه علاج كند بخرم يا بداغ « 12 » يا بداروى تيز جنانك بژمرده كردذ انكاه بجوشانى برك كرنب به آب تا نرم كردذ و روغن كاو با وى يار كنى و مرهم كنى و بر وى نهى تا به كردذ و اكر باقى بماند باز داروى تيز برنهى و باز بمرهم كرنب علاج كنى تا همه باسور بروذ . باز اكر باسور سخت نبوذ « 13 » اين را بكالبذ « 14 » باسور بكيرى و ببرّى و اكر بسيار بوند يكى را يا دو را بجاى مانى تا مايه بايشان افكند و باز جن

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ف : « يعنى بقضيب » ندارد ( 3 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 4 - 4 ) - ف : بمقعد بود ( 5 - 5 ) - ف : بديذ نبوذ مر حس ما را و اكر ( 6 ) - ف : « هيج » ندارد ( 7 - 7 ) - ف : بوى برنهذ ( 8 ) - ب ه : از وى ( 9 ) - ف : بر مرهم ( 10 ) - ف : و كر ( 11 - 11 ) - ف : بن و باسو بديذ آيذ ( 12 ) - ف : « يا بداغ » ندارد ( 13 ) - ب ه : باز اكر با سور صلب بود ، نسخه ، خ ( 14 ) - در اصل : بكالذ ، ف : بكالبذ ، م : بكالبد